- تلميح :
|
هرگاه به حديث ، داستان ، خاطره ، آيه ، شعر ، ضرب المثل و هر موضوع ديگري كه اغلب مردم از آن سابقه ذهني دارند – اشاره شود آرايه تلميح پديد مي آيد . مثال: - از خدائي كمك بخواه كه آتش را گلستان مي كند - ما قصه سكندر و دارا نخوانده ايم // از ما به جز حكايت مهر و فا مپرس - گفت آن يار كزو گشت سردار بلند // جرمش اين بود كه اسرار هويدا مي كرد 14- تضمين : آوردن آرايه – حديث – مثل يا بيتي از شاعر ديگري است در اثناي كلام مثال: چه خوش گفت فردوسی پاکزاد // که رحمت برآن تربت پاک باد «میازار موری که دانه کش است»// «که جان دارد و جان شیرین خوش است» بیت دوم از فردوسی است و سعدی عیناً آنرا در شعر خود تضمین کرده است معمولاً شعر یا جملۀ تضمین را در «» قرار می دهند | |
+ نوشته شده در جمعه یکم بهمن ۱۳۸۹ ساعت 23:54 توسط اسماعیل زارعی
|